සුළි කුණාටුවෙන් සෙවණ අහිමි වූ කුරුල්ලන්ටත් ගෙවල්
- Plant Administration
- 4 hours ago
- 5 min read

මේ දිනවල මඳක් විමසිල්ලෙන් කුරුල්ලන්ගේ චර්යාවන් නිරීක්ෂණය කළහොත් අපූරු යමක් ඔබේ නෙත ගැටෙනු ඇත. ඔබේ ගෙවත්තේ නිතර දකින දෙමළිච්චන්, මයිනන්, බට්ටිච්චන්, ගිරවුන් වැනි කුරුල්ලන් මේ දිනවල වැඩි වශයෙන් යුවළ වශයෙන් සැරි සරමින් ප්රේමාලිංගනයේ යෙදෙන අයුරුත් කඩිමුඩියේ කූඩු තනන අයුරුත් දැකගත හැකිය. ඊට හේතුව මේ කාලය මෙරට කුරුල්ලන්ගේ ප්රධාන අභිජනන සමය හෙවත් බිත්තර දමන සමය වීමය. මේ කාලයේදී ඔවුන් බිත්තර දැමීමටත් ඒවා සුරක්ෂිතව තබාගැනීමටත් තමන්ගේම කැදැල්ලක් තනා ගැනීමට වෙහෙසෙන්නේ මිනිසුන් කැදලි තැනීමට ගන්නා වෙහෙස සිහි කරමිනි.
කුරුලු කැදැල්ලකට එපමණ වටිනාකමක් තිබුණද දැන් දැන් කුරුල්ලන්ට ද කැදැල්ලක් තනාගැනීම ගැටලුවක් වී ඇතැයි කිවහොත් ඇතැම් විට ඔබ මවිතයට පත්වනු ඇත. “කුරුල්ලන්ට කූඩු හදන්න කාගෙන් තහනමක්ද? ඕනෙ ගහක, ඕනේ තැනක, ඕනෙ වෙලාවක හදාගන්න බැරියැ..”කියා ද ඔබ පවසනු ඇත. එහෙත් කුරුලු කැදැලි ගැන අප බොහෝ දෙනකු නොදන්නා අමුතු කතාවක් ඇත.
“ලෝකය පුරා ඉන්න විවිධාකාර කුරුල්ලෝ කූඩු හදන්නෙ විවිධ ආකාරයටයි. රාජාලියෝ, කාක්කෝ වගේ කුරුල්ලෝ ලොකු කෝටුවලින් කූඩු හදනවා. කොණ්ඩ කුරුල්ලෝ, දෙමලිච්චෝ සාමාන්ය කූඩු හදනවා. වී කුරුල්ලෝ, සූටික්කෝ, බට්ටිච්චෝ වගේ කුරුල්ලෝ මකුළු දැල්, පරඬැල්වලින් එල්ලෙන කූඩු හදනවා. ඒ අතරේ බිම බිත්තර දාන කුරුල්ලෝ සහ බෙනවල බිත්තර දාන කුරුල්ලොත් ඉන්නවා. ඒ අතර විශේෂම කාරණය, බෙනවල බිත්තර දාන කුරුල්ලන්ට බෙන අවශ්ය වුණාට හැම කුරුල්ලෙකුටම බෙන හාරගන්න බැහැ.
ලෝකයේ කුරුලු ජාති දෙකකට විතරයි තමන්ටම කියලා ගහක බෙන හාරන්න පුළුවන්. ඒ තමයි කෑරල්ලු (Woodpeckers) සහ කොට්ටෝරුවෝ (Barbets). මේ විශේෂ දෙකට අයිති කුරුල්ලෝ 200ක් විතර ලෝකයේ ඉන්නවා. නමුත් බෙනවල ජීවත් වුණත් තමන්ට කියලා බෙන හාරගන්න බැරි ගිරව්, මයිනෝ, සැලළිහිණියෝ, බස්සෝ, පණුකුරුල්ලෝ, තුඹ සේරා වගේ කුරුලු වර්ග ගොඩක් ගොඩක් ඉන්නවා. ඒ කාටවවත් තමන්ට කියලා බෙනයක් හාරගන්න බැහැ වගේම බෙනවල පිටත බිත්තර දාන්නත් බැහැ. නමුත් කෑරල්ලු සහ කොට්ටෝරුවෝ බෙන හාරන නිසා අපට ඔවුන් ‘පරිසර පද්ධති ඉංජිනේරුවෝ’ කියලා හඳුන්වන්න පුළුවන්. ඔවුන් නැති වුණොත් බෙනවල ජීවත් වන වෙනත් කුරුල්ලන් ඇතුළු සතුන්ටත් ඉන්න තැන් නැති වෙනවා.
ඕනෑම පරිසර පද්ධතියක බෙනවලට ලොකු ඉල්ලුමක් තියෙනවා. ඒක නිකම් නගරවල ‘අපාර්ට්මන්ට්’වලට තියෙන ඉල්ලුම වගේ එකක්. කෑරල්ලු සහ කොට්ටෝරුවෝ බෙන හදන්නේ තමන් වෙනුවෙන් විතරක් නෙවෙයි. එක බෙනයක් හැදුවාම ඒ මත ජීවන චක්රයක්ම ක්රියාත්මක වෙනවා. මුලින්ම ඒ බෙනය හදපු කෑරලා හෝ කොට්ටෝරුවා ඒක පාවිච්චි කරනවා. ඊළඟට ගිරව්, මයිනෝ වගේ කුරුල්ලෝ ඒ බෙනේ බලෙන් අල්ලගන්නවා. කාලයක් ගිහින් බෙනේ කට ලොකු වුණාම බස්සෝ, බකමූණෝ වගේ සත්තු පදිංචි වෙනවා. ඊට පස්සේ ලේනුන්, මීයන්, උගුඩුවෝ වගේ ක්ෂීරපායී සතුන් පදිංචි වෙනවා. අවසානයේදී මේ බෙනවල මී මැස්සෝ, ගෙම්බෝ, සර්පයෝ සහ මකුළුවෝ වගේ සතුන් පදිංචි වෙනවා. බෙනේ තියෙන ගහ කඩාගෙන වැටෙනකම්ම ඒ විදිහට විවිධ සත්තු ඒ බෙනේ පාවිච්චි කරනවා. නමුත් දැන් මතුවී තිබෙන ගැටලුව ඒ පාරිසරික වැදගත්කම අහිමි වීමේ අවදානමක් මතුව තිබීමයි. ඒ කියන්නේ පරිසර පද්ධතියක බෙන සෑදිය හැක්කේ කෑරලුන්ට සහ කොට්ටෝරුවන්ට පමණක් වුවත් පරිසරයෙන් විශාල ගස් ඉවත් වීම නිසා ඔවුන්ගේ ගහණය අඩු වෙමින් තිබෙනවා. මේ හේතුවෙන් බෙන මත යැපෙන ආවේණික කුරුළු විශේෂ 10කට පමණ සහ ආවේණික වවුලන්, ලේනුන්, ගෙම්බන් සහ මී මැස්සන් වැනි සතුන් රැසකට ජීවත් වීමට සහ බිත්තර දැමීමට ස්ථාන අහිමි වෙමින් තිබෙනවා.”
ඒ විශේෂ අනාවරණය සිදුකළේ කොළඹ විශ්වවිද්යාලයේ සත්ව විද්යා අංශයේ මහාචාර්ය සම්පත් සෙනෙවිරත්න ය. කුරුල්ලන්ට කැදැලි තනාගැනීමේ දුෂ්කරතා මතුව ඇතැයි අප මුලින් කී කතාව කොතරම් සත්යයක්දැයි මහාචාර්යවරයාගේ ඒ අනාවරණයෙන් හෙළි වේ. එසේ නම් ‘පරිසර පද්ධති ඉංජිනේරුවෝ’බඳු කෑරලුන් සහ කොට්ටෝරු ගහනය අඩු වී ඇත්තේ ඇයිද යන්න ඊළඟට මතුවන පැනයයි.
“ඔවුන් බෙන හාරන්න තෝරා ගන්නේ විශාල වැඩුණු ගස්. නගරවල මෙවැනි ගස් කපා දැමීම හෝ සුළඟට කඩා වැටීම නිසා වාසස්ථාන අහිමි වීමෙන් ඔවුන්ගේ ගහනය අඩු වෙමින් තිබෙනවා. උදාහරණයක් විදිහට නගරවල ගිරව් අඩු වීමට කෑරලු ගහනය අඩු වීමත් හේතුවක්.”
මහාචාර්ය සම්පත් සෙනෙවිරත්න පවසන්නේ ඒ පිළිබඳ දීර්ඝකාලීන අත්දැකීම් ඇසුරිනි. කොළඹ විශ්වවිද්යාලයේ සත්ව විද්යා අංශයේ මහාචාර්යවරයකු ලෙස කටයුතු කරන අතර, වසර 130ක් පැරණි වනසත්්ව හා ස්වභාව ආරක්ෂණ සංගමයේ (WNPS) උප සභාපතිත්වය ද දරන මහාචාර්ය සම්පත් සෙනෙවිරත්න ඉහත කී ගැටලුවට විසඳුමක් යෝජනා කිරීමෙන් නොනැවතී එය ක්රියාත්මක කරන්නට ද මුල් වී ඇත.
” සරලව කියනවා නම් මෙය කුරුල්ලන්ට ගෙවල් හදලා දෙන වැඩසටහනක්. දැනට ලංකාවේ වන වගා සහ ගෙවතුවල විශාල වැඩුණු ගස් අඩු නිසා කෑරලුන්ගේ ගහනය අඩුවෙමින් යනවා. එම නිසා බෙන පරිහරණය කරන කුරුල්ලන්ට සහ අනෙක් සතුන්ට වාසස්ථාන අහිමි වෙනවා. ඒ නිසා අපි වැඩසටහනක් පටන් ගත්තා නොමේරූ පරිසර පද්ධති සහ වතු ගෙවතුවල කෑරලුන්ගේ බෙනවලට සමාන ලීවලින් හැදූ ‘නෙස්ට් බොක්සස්’ (Nestboxes) හෙවත් කැදලි පෙට්ටි සවි කරන්න. ගස්වල අඩි 10-15ක් උසින් වතු,ගෙවතු සහ වනාන්තරවල මේවා සවි කිරීමෙන් මයිනෝ, ගිරව් වගේම සැලලිහිණියෝ, කෑදැත්තෝ ඇතුළු බෙන පරිහරණය කරන සියලු සතුන් එහි ගෙන්වාගෙන ඒ පරිසර පද්ධතිය නැවත ඇති කරන්න පුළුවන්. පරිසර පද්ධතිය වැඩි දියුණු කිරීමේ, එහි ගුණාත්මක බව වැඩි දියුණු කිරීමේ ව්යාපෘතියක් ලෙස දැනට අපි මෙය තෙත් කලාපයේ වන වගා ව්යාපෘති ආශ්රිතව ක්රියාත්මක කරනවා. මෙම ක්රියාවලිය හරියට අතහැර දැමූ නිවෙසකට ක්රමයෙන් නැවත පදිංචිකරුවන් පැමිණෙන ක්රියාවකට සමානයි. මේ කෘත්රිම කැදලි ව්යාපෘතිය පටන් ගත්තේ ජෛව පරිසර පද්ධතිවල ඇති පහසුකම් වර්ධනය කිරීමේ වැඩපිළිවෙළක් විදිහට වගේම කුරුල්ලන්ට සහ බෙනවල බිත්තර දාන, පැටව් හදන, ජීවත් වෙන සතුන්ට යටිතල පහසුකමක් විදිහට සහ ඔවුන්ගේ පැවැත්ම තහවුරු කරන්නයි. ”
මහාචාර්ය සම්පත් සෙනෙවිරත්න පවසන පරිදි වනසත්ව හා ස්වභාව ආරක්ෂණ සංගමයේ ‘PLANT’ (Preserving Land and Nature Trust) ව්යාපෘතිය යටතේ රජයේ වනාන්තර අතර හුදෙකලා වී ඇති තෙත් කලාපීය වනාන්තර යා කරමින් ජීව විද්යාත්මක කොරිඩෝ නිර්මාණය කිරීම මෙහි ප්රධාන අරමුණයි. මේ සඳහා මූල්ය දායකත්වය ස්පා සිලෝන් ආයතනය දරන අතර, විද්යාත්මක හා තාක්ෂණික උපදේශනය සපයන්නේ කොළඹ විශ්වවිද්යාලයේ සත්ව විද්යා අංශයේ මහාචාර්ය සම්පත් සෙනෙවිරත්න ඇතුළු පර්යේෂණ කණ්ඩායමයි. කැදැලි පෙට්ටි සවි කිරීම විශ්වවිද්යාල සිසුන් විසින් සිදු කරනු ලබයි. තෙත් කලාපීය පුරාම මේ වන විට කැදැලි පෙට්ටි (Nest boxes) 250ක් පමණ ස්ථාපිත කර ඇති අතර, ජනවාරි මැද සිට මාර්තු මැද දක්වා පවතින මෙරට ගෙවතු ආශ්රිත සහ වනාන්තර කුරුල්ලන්ගේ ප්රධාන අභිජනන සමය ඇරඹීමට පෙර එනම්, පසුගිය දෙසැම්බර් මාසයේදී ඒවා ස්ථාපිත කර ඇත.
” මේ කෘත්රිම කැදැලි පෙට්ටි සවි කරන්න කලින් අපි මුලින්ම පරීක්ෂා කරලා බලනවා, එය සවි කරන ගසේ උස, වට ප්රමාණය සහ දිශාව සහ එම කැදැලිවල පදිංචි වී සිටින සතුන් වර්ගය සහ ප්රමාණය ගැන. සවි කළාට පසුත් මාස තුනකටම සැරයක් අපි ඒ හැම එකක්ම පරීක්ෂා කරලා බලනවා, මොන වගේ ලක්ෂණද තියෙන්නේ, කවුද පදිංචි වෙලා තියෙන්නේ, කොපමණ ප්රමාණයක් පදිංචි වුණාද? කියලා. ඒ විදිහට අවුරුදු දෙකක් පරීක්ෂා කරනවා. ඒ අනුව අපිට අවබෝධයක් ලබාගන්න පුළුවන් මේ බෙනවල ප්රාථමික පදිංචිකරුවන්, ද්විතීයික පදිංචිකරුවන් සහ තෘතීයික පදිංචිකරුවන් කවුද කියලා. සරලව කියනවා නම් මේ එක කැදැල්ලක් ‘ඇනෙක්ස් එකක් වගේ. ඒ ඇනෙක්ස් එකට ඉස්සෙල්ලා එන්නේ කවුද? දෙවැනියට එන්නේ කවුද? තුන්වැනියට එන්නේ කවුද කියලා බලාගන්න පුළුවන්. ඒ දැනුම පාවිච්චි කරලා අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා ලංකාව පුරාම මේ ව්යාපෘතිය ක්රියාත්මක කරන්න.”
මීට වසරකට පමණ පෙර සිදු කළ නියමු ව්යාපෘතියකදී සවි කළ කැදැලි 50කින් 20ක්ම සාර්ථක ලෙස සතුන් විසින් භාවිත කර ඇති අතර, ආවේණික බස්සන්, මයිනන්, මී මැස්සන් සහ ලේනුන් එහි පදිංචි වී සිටි බව තහවුරු වී ඇති බව ද මහාචාර්ය සම්පත් සෙනෙවිරත්න පැවැසීය.
“බොහෝ අය හිතනවා රට ලස්සන වෙන්න නම් ගස් විතරක් තිබුණාම ඇති කියලා. නමුත් ඒ ගස්වල ඉන්න සත්තු ඇතුළු පරිසර පද්ධතියම ලස්සන කරන්න ඕනේ. ඒක කරන්න නම් පරිසර පද්ධතියේ සියලු අංග අපි එයට එකතු කළ යුතුයි. මුහුණ ලස්සන කරන්න කරාබු, මාල වැනි ආභරණ පලඳිනවා වගේ ගසක සවි කරන කෘත්රිම කැදැල්ලක් කියන්නේ එම ගසට සහ මුළු පරිසර පද්ධතියටම පලඳවන “ආභරණයක්” වගෙයි. එය ගසේ වගේම මුළු පරිසරයේම අලංකාරය සහ සජීවී බව වැඩි කරනවා. කුරුල්ලෝ ඉන්න කැදැල්ලක් ගහකට වගේම ගෙවත්තටත් ලොකු වටිනාකමක්. එයින් පරිසර පද්ධතියම රැකෙනවා. මීමැස්සන්ටත් බෙන අවශ්යයි. මී මැස්සෝ නැත්නම් අපිට පලතුරු, එළවළු කිසි දෙයක් ලැබෙන්නේ නැහැ. ගෙවත්තක මී මැසි ජනපදයක් තියෙනවා නම් එහි වටිනාකම වැඩියි. පරිසර පද්ධතියේ වටිනාකම් වැඩි කිරීමේ පදනම මතයි අපි මේ වැඩපිළිවෙළ කරගෙන යන්නේ.
පසුගිය දිනවල පැවති සුළිසුළඟ නිසා වැඩුණු විශාල ගස් රාශියක් විනාශ වුණා. විවිධ මානව ක්රියාකාරකම් නිසා අගනුවරත් වැඩුණු ගස් අතු කපලා අයින් කරනවා. ඒ ක්රියාවලියේදී ඒ ගස් ආශ්රිතව ජීවත් වෙන සතුන්ට ඉන්න හිටින්න තැන් නැති වෙනවා. ඒකටත් යම් සහනයක් විදිහට අපි මේ වැඩසටහන ලංකාව පුරා තෙත් කලාපයේ දිගටම කරගෙන යන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. ” මහාචාර්ය සම්පත් සේනාරත්න පවසන්නේ කුරුලු ප්රජාව ඇතුළු සමස්ත පරිසර පද්ධතිය පිළිබඳව ළතෙත් හදිනි. ඔහු ඇතුළු කණ්ඩායමේ වෑයම ඒ වෙනුවෙනි.
This article first appeared in the Silumina on the 3rd of January 2026.






Comments